ما کوفیان

هی علی الصلاه
حسین است و ظهر عاشورا
و ما که نشنیدیم
یا
نفهمیدیم

فریاد زدیم
حی علی العزا
حی علی البکاء
بر طبل کوبیدیم و سنج به هم سائیدیم
چرخیدیم
و شلوغ کردیم
صدای حسین در میان همهمه گم شد؟
قصه تکراری نیست؟
نه
برعکس کوفیان ما پیش از شهادتش برایش گریه کردیم

بعد از ناهار ظهر
استراحت می کنیم
تا به مهمانی شام غریبان برویم

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *